PE-watertoevoerleidingfittingen, corrosieweerstandskenmerken in detail

PE-watertoevoerleidingfittingen hebben een uitstekende corrosieweerstand, goede hygiënische prestaties en een lange levensduur.

PE-watertoevoerleidingfittingen voor niet-inerte materialen kunnen, naast een klein aantal sterke oxidatiemiddelen, resistent zijn tegen een verscheidenheid aan chemicaliën en niet gemakkelijk bacteriën kweken. Zoals we allemaal weten, worden stalen buizen en gietijzeren buizen vervangen door plastic buizen. Dit komt niet alleen door plastic buizen, maar ook door het lage energieverbruik van water, het lage energieverbruik, het lichte gewicht, de lage weerstand tegen waterstroming, eenvoudige en snelle installatie, lage kosten, lange levensduur, met hittebehoud, enz., maar ook vanwege de corrosiebestendige plastic buizen, die niet gemakkelijk micro-organismen en andere eigenschappen beter kweken dan stalen buizen en gietijzeren buizen.

De levensduur van PE-buis bedraagt ​​meer dan 50 jaar, wat niet alleen is bevestigd door internationale normen en enkele geavanceerde buitenlandse normen, maar ook door de praktijk is bewezen.

Een andere reden waarom PE-buis op grote schaal kan worden gebruikt, is omdat PVC steeds meer wordt blootgesteld aan de druk van milieubescherming. Ten eerste de hygiënische eigenschappen van PVC zelf: het is algemeen bekend dat de productie van PVC-buizen onder reguliere productie en strikte controle de hygiënische eigenschappen kan garanderen en toepassing op het gebied van drinkwater mogelijk maakt. Er bestaat echter bezorgdheid dat er problemen kunnen optreden als de controles niet streng zijn: bijvoorbeeld overmatige hoeveelheden vinylchloridemonomeer (VCM) in PVC-harsen en het misbruik van giftige additieven bij de formulering van PVC-buizen voor de watervoorziening. Misbruik van PVC-buizen en fittingen voor drainage, waarvan niet gegarandeerd is dat ze niet giftig zijn, voor watertoevoerbuizen en fittingen, enz. Ten tweede is er het recyclingprobleem van PE-buizen: PVC en polyethyleen zijn thermoplastische kunststoffen, theoretisch gesproken kunnen ze worden gebruikt, maar landen hebben bewezen dat het aandeel oude plastic producten dat kan worden gerecycled beperkt is, en de belangrijkste manier van behandeling is het verbranden en recyclen van de energie. PVC omdat het chloor bevat en het schadelijke stoffen kan produceren wanneer het onder slechte omstandigheden wordt verbrand. controle, terwijl polyethyleen alleen koolwaterstoffen bevat en water en kooldioxide vrijkomen na verbranding.